PKN
Kerk aan de Linge in Leerdam
 
Preektekst 11 september 2011 - De gereedschappen van de Timmerman Preektekst 11 september 2011 - De gereedschappen van de Timmerman

Liturgie zondag 11 september 2011 – 12e zondag van de zomer - kleur rood
Dienst van afscheid van ambtsdragers
(her)bevestiging van ambtsdragers, installatie medewerkers

 

Gebed bij de opening van de Heilige Schrift
Goede God,
Zoekend naar elkaar, wellicht ook zoekend naar onszelf, maar ten diepste ook zoekend naar U zijn wij hier bijeen gekomen.
Wij bidden U:
open onze oren, dat wij dan in de woorden van de apostel Paulus uw Stem horen;
open onze ogen, dat wij bij het licht van uw Woord kunnen zien hoe wij onze levensweg kunnen vervolgen, al is het voetje voor voetje;
open bovenal ons hart voor het geheim dat U met ons wilt delen:
dat wij het lichaam van Christus op aarde mogen zijn… dat wij met zijn ogen mogen kijken naar elkaar, dat wij als met zijn handen mogen verbinden, dat wij woorden mogen spreken die bevrijdend en helend zijn, dat onze voeten een boodschap van vrede brengen. Open de deur van ons hart met de sleutel van het Evangelie van vergeving en verzoening… dat de frisse wind van uw Geest door ons heen waait en alle zurigheid, suffigheid wegblaast en ons gereedmaakt om onze Heer te volgen. Amen.

 

Lezing Romeinen 12 : 1 - 13
Leef volgens de wil van God
12 Broeders en zusters, met een beroep op Gods barmhartigheid vraag ik u om uzelf als een levend, heilig en God welgevallig offer in zijn dienst te stellen, want dat is de ware eredienst voor u. 2 U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en hem welgevallig is.
3 Met een beroep op de genade die mij geschonken is, zeg ik u allen dat u zichzelf niet hoger moet aanslaan dan u kunt verantwoorden, maar verstandig over uzelf moet denken. Denk overeenkomstig het geloof, dat is de maatstaf die God u heeft gegeven. 4 Zoals ons ene lichaam vele delen heeft en die delen niet allemaal dezelfde functie hebben, 5 zo zijn we samen één lichaam in Christus en zijn we, ieder apart, elkaars lichaamsdelen. 6 We hebben verschillende gaven, onderscheiden naar de genade die ons geschonken is. Wie de gave heeft te profeteren, moet die in overeenstemming met het geloof gebruiken. 7 Wie de gave heeft bijstand te verlenen, moet bijstand verlenen. Wie de gave heeft te onderwijzen, moet onderwijzen. 8 Wie de gave heeft te troosten, moet troosten. Wie iets weggeeft, moet dat zonder bijbedoeling doen. Wie leiding geeft, moet dat doen met volle inzet. Wie barmhartig voor een ander is, moet daarin blijmoedig zijn.
9 Laat uw liefde oprecht zijn. Verafschuw het kwaad en wees het goede toegedaan. 10 Heb elkaar lief met de innige liefde van broeders en zusters en acht de ander hoger dan uzelf. 11 Laat uw enthousiasme niet bekoelen, maar laat u aanvuren door de Geest en dien de Heer. 12 Wees verheugd door de hoop die u hebt, wees standvastig wanneer u tegenspoed ondervindt, en bid onophoudelijk. 13 Bekommer u om de noden van de heiligen en wees gastvrij.

 

Verhaal voor de kinderen:
De Gereedschappen van de Timmerman
De Gereedschappen van de Timmerman waren bij elkaar gekomen. Daar zaten ze in een kring als een groot gezin van broers en zussen: de hamer, een boor, een schroef, een schaaf, de duimstok, een stuk schuurpapier, een zaag en natuurlijk…de lijmtang. Ze moesten met elkaar bespreken hoe ze een tafel zouden gaan maken waaraan iedereen plaats kon nemen.
Natuurlijk, broeder Hamer was voorzitter. Hij timmerde hard op de grond om de aandacht. Maar alle andere stukken gereedschap zeiden: ‘Zo luisteren we niet naar jou. Maak niet zoveel herrie!’ De hamer werd boos en zei: 'Nou, als ik deze timmer¬winkel moet verlaten dan moet zuster Boortje ook weg. Moet je haar eens uit de hoogte zien kijken. Natuurlijk ze heeft wel diepgang, maar verder is zij zo onbetekenend dat zij heel weinig indruk maakt.’ Toen stond zuster Boortje op en zei: 'Dat pik ik niet. Dan moet broeder Schroef ook mee. Je moet hem maar ronddraaien en nog eens ronddraaien om hem ergens te krijgen.' Broeder Schroef draaide zich geërgerd om: 'als jij dat wilt, ga ik, maar niet zonder zuster Schaaf. Want zij doet ook niet veel. Zij werkt alleen maar aan de oppervlakte, daar zit geen diepte in.’ Maar oei, nu ging zuster Schaaf tekeer: 'Als ik me terugtrek moet zuster Duimstok hetzelfde doen, want zij is altijd bezig anderen te meten alsof zijzelf alleen maar juist is.’ En ja hoor, zuster Duimstok beklaagde zich op haar beurt over broeder Schuurpapier. ‘Hij is veel te ruw en hij is altijd tegen de draad in.’ ‘Maar ik stap niet op’, zei broeder schuurpapier, op de hem bekende tegendraadse toon, ‘zonder zuster Zaag. Het is toch bekend hoe zij alles doorzaagt en wat ze afgezaagd heeft voor niets weggeeft.’ Zuster zaag ontblootte haar scherpe tanden en sneerde: ‘Jullie denken toch niet dat we opschieten met het maken van een mooie tafel als broeder Lijmtang niet ophoudt met het aan elkaar lijmen van alle losse stukjes hout alleen omdat hij vindt dat niets verloren mag gaan.’
Uiteindelijk schreeuwde iedereen door elkaar. Ze sloegen allemaal rood uit van kwaadheid, maar toen het leek alsof ze elkaar te lijf zouden gaan, kwam de eigenaar binnen, de Timmerman van Nazareth. Hij lette niet op het gereedschap en zag niet dat ze er wel wat vreemd bijzaten. Hij trok z'n werkkleed aan en ging naar de werkbank om de tafel te maken. Hij gebruikte de hamer, de boor, de schroeven, de schaaf, de duimstok, het schuurpapier, de zaag en de lijmtang en nog veel meer gereedschappen. Toen iedereen merkte dat hij nodig was stopte het gekrakeel. Iedereen merkte dat hij nodig was. Er ontstond zelfs een ontspannen sfeer. De hamer gaf zuster boortje een klap op de schouder en zei: ‘zonder jou zou ik veel harder moeten timmeren en waarschijnlijk kreeg ik dan nog niet zulke mooie diepe gaatjes in het hout.’ ‘Natuurlijk’ zei zuster schaaf tegen zuster Duimstok, ‘als jij niet eerst goed alles opmeet, schaaf ik er misschien teveel af.’ Broeder Lijmtang, die de hele dag nog niets had gezegd en bleef zwijgen, kreeg zelfs een compliment van zuster zaag omdat hij de boel toch maar mooi bij elkaar hield. In al de kritiek die de gereedschappen op elkaar hadden, zat natuurlijk wel iets. Want met een hamer kun je natuurlijk niet zagen en met een schaaf kom je nooit diep, maar je kunt er wel hout mooi glad mee maken. Ieder stuk gereedschap is ergens goed in, maar kan ook heel veel niet. De Timmerman had elk van hen nodig precies voor datgene waar het goed in was. De schaaf werd niet als hamer gebruikt, en de schroef niet als duimstok. De Timmerman werkte rustig door en aan het einde van de dag was de prachtige tafel klaar.
Mooi verhaal he? Als je zou mogen kiezen wat zou je willen zijn en wat echt niet?
Jullie horen al weken verhalen over Nehemia. Die samen met veel mensen de tempel en Jeruzalem herbouwt. Daar zie je ook dat mensen samen de gereedschapskist van God zijn. En Jezus ziet ons als zijn gereedschap. Hij wil ons allemaal gebruiken om van de wereld een mooi huis te maken om in te wonen.

 

Preektekst
Gemeente van onze Heer,
    Vandaag nemen gemeenteleden afscheid nemen als ouderling of diaken. We  zijn dankbaar voor de inzet en de toewijding waarmee zij het kerkenwerk hebben gedaan. En we zijn blij met de bereidheid van anderen om hun taken over te nemen en ook om nieuwe taken op te pakken. Hoewel de focus ligt op de kerkenraad en gemeenteleden met bijzondere taken, gaat het vandaag toch over ons allemaal. Over uw plek, mijn plaats in het geheel van de gemeente: wat is mijn bijdrage? ‘Er zijn’, alsof dat ‘niks’ is. De kerk is de grootste vrijwilligersorganisatie. De spreekwoordelijke druppel volgens mijzelf of een onmisbare schakel, zeggen anderen. Wat motiveert mij? Liefde voor God? Zorg voor mensen? Een gevoel van eigenwaarde dat ik er van krijg? Doorzettingsvermogen, omdat je gewoon niet stil kan zitten? En hoe beleef ik wat ik doe? Je raakt er soms van in de war….
    Paulus ziet eenheid te midden van al het vele. De gemeente of de kerk is geen vereniging van welwillende leden en een paar actieve bestuurders, hoe onmisbaar ook. De kerk is in wezen het mystieke lichaam van Christus op aarde. Eerder schreef hij dat Christus het hoofd van de kerk is. Hier is de kerk nog meer. Gods wereldwijde gemeente (niet één bepaalde kerk) is Christus hele lichaam. Dat hele lichaam samen is de manier waarop Christus aanwezig is op aarde. En elk onderdeel aan dat lichaam is dus Christus op aarde. Paulus streng: ‘Wees je dus bewust dat jij met jouw gave er toe doet. Want een ieder heeft een persoonlijk Charisma gekregen! Denk verstandig over jezelf’ (vers 3). Blijf trouw aan wie je bent, aan jouw charisma, zo ben je Gods instrument. Wat mijn Charisma is? Ja, dat kan een zoektocht zijn en dat kan ook schuiven in de loop van je leven. Dat ontdek je door dingen te doen. Paulus somt zeven individuele gaven op, laten we zeggen, zeven gereedschappen: profetie, dienstbetoon (bijstand verlenen), onderwijzen, troosten, delen of weggeven, leiding geven en tenslotte barmhartigheid. Die zeven gaven zijn niet gebonden aan een ambt... Ook is er geen rangorde. Die gaven zijn wel stuk voor stuk gereedschappen in de handen van de Timmerman van Nazareth
    De gave van profetie iets van schuurpapier, tegendraads maar je krijgt er gaaf hout van. Zo lijkt dienstbetoon op een schaaf, diakenen helpen mensen hun leven bij te schaven. De gave van onderwijzen en leren, maar ook van liturgie en vieren herken je in de activiteit van boren en schroeven. Een boor zorgt voor diepgang en schroef verbinden op een dieper niveau. Troosten en steun bieden aan mensen, dan denk je aan pastorale zorg maar ook een goed georganiseerde gemeente met up to date ledenadministratie. Een duimstok geeft dat weer, want troosten en organiseren, dat luistert nauw. Bij de gave van leiding geven hoort de hamer van de voorzitter maar ook van de kerkenraad als geheel. Wie kan delen en geven is als een zaag. De gave van barmhartigheid, mensen die als een lijmtang ‘de boel’ bij elkaar houden.
1. De gave van de profetie heeft iets weg van ruw schuurpapier. Ik had zo’n ouderling in Terneuzen. Geen gemakkelijke man, ook niet voor zichzelf, maar wel moedig, in gesprek met de tijd. De kerk ze nodig, die niet meewaaien met de waan van de dag, die weten dat de kerk zich niet in allerlei bochten moet wringen om maar geliefd en populair te zijn bij de massa. En dat de kerk als tegencultuur niet bang moet zijn kerk in de minderheid te zijn (zoals de Joden).
2.  De gave van dienstbetoon of bijstand verlenen noemen wij diaconaat. Diaconale mensen zijn als een schaaf. Zij helpen mensen hun leven bij te schaven, de mooie kant van hun leven te ontdekken onder een beschadigde boven- of buitenkant. Ze schaven voorzichtig de rafels eraf om mensen weer toonbaar te maken en iets van hun eigenwaarde terug te geven.
3. De gave van het onderwijzen lijkt op de activiteit van boren en schroeven. Een boor zorgt voor diepgang, ook al lijkt aan de oppervlakte het effect nauwelijks merkbaar. Je ziet alleen een klein gaatje. De betekenis van onderricht is verborgen en wordt alleen op den duur merkbaar. Want met schroeven zorgt het voor stevige verbindingen. Een belangrijke opdracht van predikanten, catecheten, kinderneven-dienstleiding, opvoeders, leraren. Het christelijk geloof is een doorgeefreligie. Hoe kunnen anderen leren geloven zonder kennis, zonder leraren? Zoals leren in het dagelijks leven inspanning en concentratie vergt is dat met het geloof niet anders.
4. De gave van het troosten en steun bieden. Ik zei al, dat moet je niet aan het toeval overlaten. Daar hoort organiseren bij, met de duimstok van nauwkeurige accurate mensen, scriba’s, ledenadministrateurs. Een goed georganiseerde gemeente, met een up to date kaartenbak is een gemeente waar ook overzicht is en dat komt steun en troost ten goede. Het gaat bij ‘troost’ niet om een ouderling die je de maat van zijn dogmatiek neemt. Misschien dat Paulus er daarom haastig aan toevoegt: ‘als iemand vermaant, dan op bemoedigende toon.’ (vrije vertaling).
5. De gave van delen of weggeven. Je hebt mensen die onbekommerd en spontaan hun inzichten, hun emoties aan anderen uitdelen. gemeentelid Zaag is een integer mens die zoveel mogelijk alles wat er is in stukjes zaagt. Zij leeft van geven en delen. Je moet soms tegen zichzelf beschermen: ‘zorg dat je wat voor jezelf overhoudt.’
6. De gave van het leiding geven is in handen van broeder of zuster Hamer. De voorzittershamer is een symbool van macht.  Maar zonder hamer, zonder iemand die leiding geeft aan het leven van de gemeente ontstaat chaos. Leiding geven is niet vies, het is een gave van de Geest die veel wijsheid vraagt. Paulus zegt er nuchter bij: ‘en het kan alleen met volle inzet.’ Daar zullen alle naasten van voorzitters beamen en er aan toevoegen: ‘en met de toegewijde steun van de partner’.
7. De gave barmhartigheid is de gave die wij tegenwoordig empathie noemen. Het is een gave die ik associeer met de lijmtang. Er zijn mensen in de gemeente, niet per se de ouderling of de dominee (wel aan te bevelen), die zich zeer kunnen inleven in wat mensen beleven. Zo voelt men zich gekend en geaccepteerd. Dat geeft verbondenheid en houdt ‘de boel’ ook bij elkaar. De lijmtang is een geweldig hulpmiddel mits hij niet te hard wordt aangedraaid met verstikkende barmhartigheid. Deze gave luistert heel nauw voor de apostel: wie zich ontfermt, doet dat in vrolijkheid en niet met een zuur gezicht.
    Als je een hamer bent, kun je dan nooit eens een zaag hanteren? En zuster lijmtang, moet die niet zo af en toe de venijnigheid van broeder schuurpapier hebben? Natuurlijk wel. Je zult verbaasd staan van jezelf als je eens al je gereedschap eens zou gaan uitproberen: nooit gedacht dat ik zo diep kon boren, maar ik vind het nu toch fijn om met anderen meer achter de Bijbelverhalen te ontdekken. Natuurlijk, als je precies bent dan ligt die duimstok je goed. Maar het kan nooit kwaad nog eens de schaaf uit te proberen. Gemeente, kijk rond en kijk naar jezelf. De Timmerman heeft je nodig. En God die ‘ons in zijn dienstwerk heeft gewild’. Laten we voorzichtig zijn met het afkeuren van één van Gods gereedschappen en elkaar waarderen om wat we wel zijn en niet afkeuren om wat we niet zijn.

Amen.


Sir John Everett Millais,
1850, Tate Gallery, London,
Jezus in zijn ouderlijk huis

terug
 
 

Overleg werkgroep Top2000
datum en tijdstip 30-08-2020 om 11:00 uur
meer details

Overleg Kindernevendienst - voorbereiding Advent
datum en tijdstip 23-09-2020 om 19:30
meer details

Diaconie
datum en tijdstip 29-09-2020 om 19.45
meer details

Diaconie
datum en tijdstip 27-10-2020 om 19.45
meer details

 
AVG en privacy
Privacyverklaring
 
Beelduitzending kerkdiensten
KLIK HIER
 
Collectebonnen

KLIK HIER
 
Foto's
Henk Looij, www.henklooij.nl
 
 
Twitter-account  @KerkaandeLinge
nieuwsbrief 9 augustus 2020
Wij zijn een Groene Kerk
 
Bijbeltekst van vandaag
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.